پرده خوانی

منابع مقاله:
فرهنگ عاشورا ، محدثی، جواد؛

نوحه خوانی بر اساس پرده‏ای که به دیوار نصب می‏کنند و روی آن تصاویری ازچهره‏های خوب و بد در تاریخ اسلام،بویژه حوادث مربوط به عاشوراست و نوحه‏خوان،طبق صحنه‏های تصویر،اشعار و مراثی را می‏خواند و مردم که اغلب پای دیوارهادر کوچه‏ها و میادین یا تکیه‏ها پای صحبت و نوحه‏اش می‏نشینند،دور او جمع می‏شوند ومی‏گریند و به پرده خوان، طبق نذر و نیاز خویش،کمک مالی می‏کنند.پرده خوانی،یکی ازهنرهای نمایشی و شرح حال و سیره اولیاء دین است که بر اساس تصاویر منقوش برپرده‏های بزرگ،اجرا می‏گردد.پرده خوان دهانی گرم و صوتی دلنشین دارد و همراه باخواندن، اشاره به تصاویر می‏کند.
شمایل نگاری و صورتگری مذهبی،خود را در پرده‏ها نشان می‏دهد.نوعی از نقاشی‏مذهبی در این پرده‏ها تجلی می‏یابد. «بر مبنای حوادث تاریخ اسلام،بویژه وقایع کربلا،نقاشیهای در هم و برهمی روی پرده کشیده می‏شود که عنوان‏«پرده نگاری‏»دارد.
نگارگران پرده‏های مذهبی،عموما با الهام از مقتلها،به تصویر صحنه‏ها می‏پرداختند.
نقالانی هم با نصب آنها بر روی دیوار و در حضور مردم،با دهانی گرم به تعزیه خوانی وپرده خوانی بر اساس حوادث به تصویر کشیده شده می‏پرداختند.محتوای این پرده‏ها اعم‏از دنیا و آخرت و بهشت و جهنم و صالحان و شروران و حسینیان و یزیدیان بود.در این‏پرده‏ها،شمایل حضرت عباس با دستانی از بدن جدا،طفلان مسلم،خیمه‏های سوزان،قیام مختار،مجلس جن و انس،معراج پیامبر به همراه براق،کوثر،ضامن آهو و...کشیده‏می‏شد و نقالان پرده‏خوان با نثر و شعر، حوادث مربوط به آنها را با صدا بازگو می‏کردند واز حاضران اشک می‏گرفتند.» (1)
پی‏نوشتها
1-کیهان(روزنامه)7/4/73 ص 12 مقاله‏«پرده‏های مذهبی‏».در زمینه پرده‏خوانی از جمله ر.ک:«دایره المعارف‏تشیع‏»،ج 3، ص 613.